Welkom op Elistha 4

Vrijdag 13 januari 2012 was het dan eindelijk weer zover, het jaarlijkse weekendje weg van Elistha 4. Dit jaar zouden we ons met 12 man gaan vermaken: Geert H., Taco H., William P., Jan H. Peter J., Henrie S., John H., Marc H., Marco J., Rowan J., Jeroen G. en Martijn A. Danny K. zou zich vanaf de zaterdag bij de rest vervoegen. Ricky heeft helaas verstek moeten laten gaan, en vanaf deze plaats wensen wij hem veel beterschap. Je leest verderop wat je helaas hebt moeten missen.

We verzamelden ons om 13:00 uur op de Koetseland 13 in Elst, vanwaar we (na het inladen van diverse hapjes drankjes, slaapgerij en reservekleding) onze reis begonnen. Dit jaar verliep de reis zeer voorspoedig, en al na een klein uurtje kwamen we aan op het vakantiepark Weerterbergen. Natuurlijk had Geert ervoor gezorgd dat we weer onze ‘eigen’ huisjes (waar we nu al 4 jaar gebruik van maken) konden betreden. Huisje nummer 6 en huisje nummer 7, dicht in buurt van alle gezelligheid: het parkcentrum. Nadat de (vaste) slaapplaatsen gereed gemaakt waren, verzamelden we ons in huisje 7 om ons daar te goed te doen aan o.a. overheerlijke zelfgemaakte gehaktballen. Natuurlijk met een lekker koud pilsje erbij.
Op de eerste avond begaven we ons lopend zoals altijd, naar de bar. Het zou de avond van het zangtalent worden. Diverse bezoekers van de bar waagden zich aan een gezellige meezinger op deze karaoke avond. Dit jaar was het niet alleen Jeroen G. die zich naar het ‘podium’ begaf (om ZIJN liedje I say hello! ten gehore te brengen) maar ook Marc H., John H. en Peter J. zongen er lustig op los. Ook Elistha man Eric S., die dit weekend in Weerterbergen met zijn gezin was neergestreken, lied muzikaal van zich horen. Het was een zeer gezellige avond en we vermaakten ons kostelijk. Na afloop marcheerden we terug naar onze huisjes voor nog een potje POKER tot diep in de nacht.

De volgende ochtend ontwaakten we een ietwat brak op een mooie zonnige zaterdagmorgen. Na een ontbijtje en een lekkere frisse douche, ging een deel van de groep naar het zwembad om wat baantjes te trekken. Omdat het er soms nogal wat ruw aan toe kan gaan, was er dit jaar weer een extra ‘badmeester’ ingezet die alles nauwgezet in de gaten hield. Met zijn fluitje hield hij alles strak onder controle. Golfslagbad, glijbaan, bubbelen en lekker buiten zwemmen… we hebben echt het hele zwemparadijs gezien. Ook een heuse (in scene gezette) reanimatie werd door menigeen gade geslagen. De drenkeling heeft het dankzij snel en adequaat ingrijpen van John H. overleeft.
Na deze sportieve bezigheid hebben we ons weer verzameld in de huisjes om te genieten van een heerlijk stukje vis dat Geert H. op de markt in Weert voor ons had gehaald. Die morgen was ook al het idee ontstaan om een familiefiets te gaan huren. Hoewel er veel animo voor was, bleven er drie personen (en een pop) over die het aandurfden. Omdat de fietsverhuurmedewerkster pauze had besloten deze drie eerst een rondje om de plas te gaan lopen. Onderweg kwamen zij een leuke speeltuin tegen en natuurlijk moest daar even nog wat overtollige energie kwijt geraakt worden. Voor de wat zwaardere mens had men een brede glijbaan gemaakt, die (zo zou achteraf blijken) zeer snel is. Een van de drie raakte met zijn achterhoofd het einde van de glijbaan en viel met zijn derrière in het zand. De andere twee kwamen niet bij van het lachen en zelf een voorbij lopende mevrouw met kind stak geen hand uit om deze Elistha man even overeind te helpen. Gelukkig viel de schade erg mee. De pauze van de fietsverhuurmedewerkster was na deze wandeling dan eindelijk voorbij en konden we de familiefiets dan eindelijk in gebruik nemen. Het trappen en sturen van deze familiefiets was behoorlijk zwaar (zo heb ik vernomen). Ondanks dat hebben deze drie een flinke rit door het gehele park gemaakt. Ook een boodschap doen in de plaatselijke supermarkt met deze fiets, was hen niet te veel. De stuurkunsten van de ‘piloot’ waren helaas niet altijd even nauwkeurig, waardoor zij soms in benarde situaties terecht kwamen. Toch vond Koos Konijn het vertrouwd genoeg om voor enkele meters plaats te nemen in deze familiefiets.Tjonge, jonge… wat een dolle boel!
Tegen de avond maakten we ons weer op voor het avonddiner. Dit maal was dat een overheerlijke BBQ met veel vlees, slaatjes, stokbrood, ‘groenten’ (dank Martijn) en natuurlijk weer een lekker koud biertje. Helaas bleken niet alle elektrische BBQ’s goed te werken, waardoor we ons vlees moesten garen in de frituur. Ook lekker! Opvallend (eigenlijk het hele weekend al) was dat er dit jaar zeer veel knoflooksaus verorberd werd door ene Taco H. Dit had flinke invloed op zijn darmgas waar de anderen minder blij mee waren. Na ons buikje rond gegeten te hebben besloten enkelen van ons hun geluk te gaan beproeven op de plaatselijke bingo. Helaas zijn er geen prijzen in de wacht gesleept, al zat er eentje wel op scherp (met nog 1 getal te gaan voor de volle nepkaart). Hoewel deze persoon wel was gaan staan maar nog geen bingo had geroepen, zei de bingopresentatrice publiekelijk dat dit een valse bingo was. Misschien moet zij de spelregels nog eens doorlezen! Na deze belevenis kwam onze orka met een leuk voorstel. Laten we gaan Bowlen! Zo gezegd, en na wat strubbelingen, zo gedaan. Henrie bleek een natuurtalent voor het vermaak van alle andere parkgasten. Met zijn subtiele bewegingen en zwiepende arm (met bowlingbal in de aanslag) wist hij zich meerdere malen niet staande te houden. De gladheid van de baan verraste hem (een stuk of 4 keer) en hij sloeg tegen de grond. Ook een aantal anderen bleek last te hebben van deze plaatselijke gladheid. Na dit spelmoment, verplaatsten we ons weer naar de bar alwaar we ons natje weer verder voortzetten. Nadat de bar sloot, marcheerden we terug naar onze huisjes voor nog een potje POKER.

De zondag is de dag van de bezinning. We ontwaken dan rustig (uit een coma), geven elkaar complimentjes over het gesnurk van de ander en vullen onze maagjes weer met een heerlijke tosti of gebakken ei met spek. Na het doorspreken van alle belevenissen van het afgelopen weekend hebben we ons weer opgefrist en daarna hebben we de huisjes weer netjes schoongemaakt. Niet dat het zo vies was, maar na al die winderigheid doet een open raampje al wonderen! Tot slot hebben we ons opgemaakt voor het vertrek richting huis. Immers aan al het leuks komt weer een einde. Al met al was het weer een zeer zeer zeer geslaagd weekendje weg en kijk ik en ik weet zeker ook de rest kijkt al weer uit naar volgend jaar!

Een speler.